Japońskie audio na tekst: transkrypcja dowolnego nagrania w telefonie

Jak zamienić japońskie audio na tekst w telefonie?

Masz trzy drogi i każda wymaga innego nakładu pracy.

• Wbudowane narzędzia telefonu. Niektóre dyktafony i klawiatury potrafią zamienić głos na tekst, ale obsługa języków i plików zależy od urządzenia i wersji systemu. Zanim zaczniesz na nich polegać przy japońskim, sprawdź, co potrafi twój telefon.
• Programy na komputer. Radzą sobie dobrze, ale najpierw musisz przenieść plik na komputer, a część z nich przyjmie go dopiero po konwersji do konkretnego formatu.
• Aplikacja do transkrypcji w telefonie. Nagranie już tam jest, więc niczego nie przenosisz. Zeepit bierze plik z miejsca, w którym leży, zwraca pełną transkrypcję słowo w słowo i może dołożyć do niej krótkie, średnie lub długie streszczenie.

Przy większości japońskich nagrań – zebraniu zespołu, wykładzie, rozmowie z klientem, notatce nagranej w pociągu – trzecia droga jest najkrótsza. Pierwsze konwersje są darmowe zaraz po instalacji, także przy długich nagraniach, bez konta, bez karty i bez reklam; wykorzystanie widać w aplikacji.

Dlaczego japoński trudniej przepisać niż polski czy angielski

Japoński to poważna próba dla każdego silnika transkrypcji i dobrze z góry wiedzieć, gdzie pojawią się błędy.

• Brak spacji między słowami. Silnik musi najpierw ustalić, gdzie kończy się każde słowo, i dopiero wtedy cokolwiek zapisać, więc jeden zły podział potrafi zmienić sens całego fragmentu zdania.
• Homofony i wybór kanji. きしゃ może oznaczać 貴社 (Państwa firma), 記者 (dziennikarz) albo 汽車 (pociąg parowy). Zwykle rozstrzyga kontekst, ale nazwy firm i terminy techniczne to klasyczne potknięcia.
• Aizuchi. Rozmowa jest pełna krótkich potwierdzeń – はい, ええ, なるほど – wtrącanych, zanim rozmówca skończy mówić. Wszystko to trafia do transkrypcji i ją zaśmieca.
• Katakana i klasyfikatory. Angielskie terminy zapisane katakaną oraz liczebniki z klasyfikatorami, takie jak 三本 czy 三名, warto sprawdzić drugi raz.

Praktyczny wniosek jest uspokajający: przy czystym nagraniu poprawiasz nazwiska, liczby i kilka kanji, a nie całe akapity. To kilka minut korekty na godzinę nagrania, a nie pisanie wszystkiego od nowa.

Krok po kroku

1. Zainstaluj aplikację na iPhonie lub Androidzie

   Pobierz Zeepit z App Store lub Google Play. Do pierwszych konwersji nie potrzebujesz ani konta, ani karty – także przy długich nagraniach.

2. Wybierz japoński plik audio

   W aplikacji wskaż nagranie w Plikach, Google Drive albo tam, gdzie je trzymasz. Pliki mp3, m4a, wav i wideo są przyjmowane bez zmian.

3. Albo udostępnij go z innej aplikacji

   W dyktafonie, WhatsAppie, Telegramie albo Google Drive stuknij „Udostępnij” i wybierz Zeepit. Nic nie wgrywasz z komputera i niczego nie konwertujesz.

4. Przeczytaj transkrypcję i dodaj streszczenie

   Język wykrywa się automatycznie. Dostajesz pełny tekst słowo w słowo, a potem wybierasz krótkie, średnie lub długie streszczenie – zależnie od tego, kto będzie je czytał.

5. Popraw tekst, a potem go wyeksportuj lub udostępnij

   Popraw nazwiska i liczby, a potem skopiuj tekst, udostępnij go albo wyeksportuj jako PDF, Word lub zwykły tekst. Przetłumacz go, jeśli ma go przeczytać ktoś za granicą.

Jakie pliki audio są obsługiwane i jak długie może być nagranie?

To, co zapisał twój dyktafon, najpewniej przejdzie bez żadnych zmian. Obsługiwane są popularne pliki audio: mp3, m4a, wav, caf, ogg, opus, aac, flac, amr i webm. Działają też pliki wideo – mp4, mov, mkv i avi – z których brana jest tylko ścieżka dźwiękowa. Przydaje się to przy nagranym seminarium albo nagraniu ekranu ze spotkania online.

• Bez konwersji. Nie musisz najpierw zamieniać pliku m4a z Dyktafonu na iPhonie na mp3.
• Długość. Do czterech godzin na nagranie, więc dwugodzinne spotkanie przejdzie za jednym razem. Całodniowe warsztaty i tak lepiej podzielić na sesje.
• Linki. Link do filmu na YouTube, podcastu albo strony internetowej też możesz zamienić na streszczenie.

Jeśli masz plik o nietypowym rozszerzeniu, zajrzyj na pełną listę obsługiwanych formatów audio.

Jak nagrywać japońskie rozmowy, żeby transkrypcja wyszła czysta

Jakość transkrypcji zależy bardziej od nagrania niż od narzędzia. Różnicę robi pięć nawyków.

1. Trzymaj mikrofon blisko. Telefon położony płasko na stole, mniej więcej w połowie drogi między rozmówcami, zawsze wygrywa z telefonem w torbie czy kieszeni.
2. Wyeliminuj tło. Klimatyzacja, gwarna kawiarnia, komunikaty na stacji – stały szum zabiera więcej słów niż cichy pokój z mówcą siedzącym daleko.
3. Jeden głos naraz. Nakładające się wypowiedzi to największe źródło luk. Na spotkaniu warto poprosić, żeby wszyscy pozwalali sobie nawzajem dokończyć.
4. Niech każdy przedstawi się na początku. Przy późniejszej korekcie będziesz wiedzieć, kto jest kim i jak zapisać każde nazwisko.
5. Zwolnij przy trudnych fragmentach. Nazwy produktów, nazwiska klientów i kwoty wyraźnie powtórzone na koniec rozmowy oszczędzą ci wielu minut poprawek.

Przed ważną sesją zrób trzydziestosekundowy test. Jeśli testowa transkrypcja wyjdzie czysta, pełna też taka będzie.

Co sprawdzić w japońskiej transkrypcji, zanim ją wyślesz

Nigdy nie wklejaj surowej transkrypcji do dokumentu, który podpisujesz swoim nazwiskiem. Najpierw przejdź przez tę listę.

• Nazwiska i nazwy. Ludzie i firmy na pierwszym miejscu: to samo czytanie można zapisać na kilka sposobów (斉藤, 斎藤, 齋藤).
• Tytuły i zwroty grzecznościowe. 様 i さん, nazwy działów, stanowiska.
• Liczby, daty i klasyfikatory. Ceny, ilości, terminy – wszystko, na podstawie czego czytelnik może coś zrobić.
• Terminy w katakanie. Branżowy angielski zapisany katakaną często wymaga poprawki albo krótkiego objaśnienia.
• Wtrącenia. Usunięcie はい, ええ i えーと mocno skraca tekst i sprawia, że da się go normalnie czytać.

Jest sposób, który wyłapuje to, co umyka oczom: posłuchaj tekstu na głos. Zeepit potrafi przeczytać na głos dowolny tekst, a błędne kanji niemal zawsze brzmi w kontekście źle, nawet jeśli na ekranie wygląda wiarygodnie.

Przy okazji podziel tekst na akapity i oznacz mówców. Ściana tekstu bez przerw jest trudna w lekturze, nawet jeśli nie ma w niej ani jednego błędu.

Jak zamienić długie nagranie w protokół, notatki lub tłumaczenie

Transkrypcja to surowiec. Ludzie zwykle potrzebują czegoś krótszego.

• Streszczenie. Krótkie do szybkiej lektury, średnie do rozesłania w firmie, długie, gdy liczą się zarówno decyzje, jak i ich uzasadnienie. Przy protokole zacznij od streszczenia, a wszystko, co ustalono, uzupełnij dokładnymi sformułowaniami z transkrypcji.
• Plik do wysłania. W Zeepit transkrypcje i streszczenia możesz skopiować, udostępnić albo wyeksportować jako PDF, Word (DOCX) lub zwykły tekst – pliki powstają bezpośrednio w telefonie.
• Tłumaczenie. Język jest wykrywany automatycznie, więc japońskie nagranie zostanie rozpoznane bez żadnego wybierania, a tekst możesz przetłumaczyć na dziesiątki języków, gdy musi go przeczytać ktoś z zespołu za granicą.

Jeśli twój główny przypadek to cykliczne spotkania, warto raz ułożyć sobie sposób pracy przy zamianie nagrania na protokół: ten sam folder, ta sama długość streszczenia, ten sam format eksportu za każdym razem. Dzięki temu nie musisz za każdym razem podejmować tych samych decyzji.

Najczęstsze pytania